Encyklopedia. Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Mieczysław Jasiński, Poznań 1993
| Kowalski Jan |
![]() |
Urodził się 19 listopada 1916 roku w Mircze, pow. Hrubieszów, woj. lubelskie. Ukończył pięć klas gimnazjalnych we Włodzimierzu Wołyńskim w 1932 roku. W tym samym roku wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy i ukończył szkołę w 1935 roku jako mechanik samolotowy. Po ukończeniu szkoły, został wysłany na kurs pilotażu do Centrum Wyszkolenia dla Oficerów Lotnictwa w Sadkowie. Dalsze wyszkolenie pilota myśliwskiego otrzymał na Wyższym Kursie Pilotażu w Grudziądzu. Został przydzielony do l Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony do 112 eskadry myśliwskiej. W 1937 roku powrócił do szkoły, pełniąc obowiązki instruktora pilotażu. Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 roku, razem z uczniami pilotami był ewakuowany z Krosna do Rumunii.
Przedostał się 31 października do Marsylii, Francja, skąd był skierowany najpierw do Bazy Istres, a potem do Bazy w Lyonie. Wiosną 1940 roku został wysłany do Bazy Rennes, gdzie był instruktorem na wielosilnikowych samolotach. Po upadku Francji był ewakuowany do Wielkiej Brytanii, przybywając tam 22 czerwca i otrzymał numer służbowy RAF P-793450. 21 sierpnia został wcielony do 303 dywizjonu myśliwskiego. Z dywizjonu był przeniesiony 22 stycznia 1941 roku do 315 dywizjonu myśliwskiego, l czerwca 1942 roku był promowany podporucznikiem. Odszedł 5 grudnia na odpoczynek do 58 Jednostki Wyszkolenia Bojowego (OTU), gdzie pełnił obowiązki instruktora. Z początkiem lutego 1943 roku został wybrany na członka zespołu pilotów myśliwskich, którzy utworzyli tzw. "Cyrk Skalskiego". Grupa ta, rozpoczęła służbę 14 marca w 145 brytyjskim dywizjonie myśliwskim w Afryce Północnej. Powrócił do Wielkiej Brytanii i 21 lipca został skierowany do 316 dywizjonu myśliwskiego. Z dywizjonu był przeniesiony 20 października na odpoczynek do dowództwa 131 skrzydła. Po odpoczynku, powrócił 28 kwietnia 1944 roku do 317 dywizjonu myśliwskiego, l maja 1945 roku, był odkomenderowany do Bazy Blackpool. 9 listopada otrzymał przesunięcie do 131 skrzydła i wcielony do Jednostki Zbierania Nieprzyjacielskich Samolotów (EASSU) w Hamburgu. Powrócił w lipcu 1946 roku do Bazy Dunholme Lodge, skąd został wysłany na kurs Kierowników Ruchu Lotniczego. Po ukończonym kursie, był kierownikiem ruchu lotniczego na Stacji RAF Swinderby.
Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari nr 10789 (V klasy), trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym, Distinguished Flying Cross (DFC), 1939-45 Star, Battle of Britain Clasp, Aircrew Aerope Star, France Germany Clasp, Africa Star i War Medal. Wykonał 214 lotów bojowych w 344 godzinach oraz 72 loty operacyjne w 72,5 godzinach. Zwolnił się ze służby wojskowej w grudniu 1948 roku i osiedlił w Nottingham, W.B. Pracował w handlu jako kierownik pododdziału w dużym przedsiębiorstwie handlowym. Jest żonaty, ma jedną córkę i dwóch synów.
Polsih Fighting Team,
1943 rok. Od lewej: Kazimierz Sztramko, Marcin Machowiak, Władysław Majchrzyk,
Mieczysław Popek, Ludwik Martel, Jan Kowalski, Maciek Drecki. Z tyłu dobrze
widoczny dowódca PFT Stanisław Skalski.