Encyklopedia. Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Mieczysław Jasiński, Poznań 1993

Mikołajczak Ludwik

   Urodził się 15 sierpnia 1918 roku w Łagiewnikach, woj. poznańskie. Siedem klas gimnazjalnych ukończył w Bydgoszczy w 1934 roku. Następnego roku wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy i ukończył szkołę w 1938 roku jako mechanik samolotowy. Został przydzielony do 5 Pułku Lotniczego w Lidzie i wcielony do 51 eskadry rozpoznawczej. Ukończył w 1 Pułku Lotniczym w Warszawie, kurs mechaników pokładowych i powrócił do 51 eskadry rozpoznawczej. Jako eksternista uzyskał maturę w 1939 roku w Lidzie. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 roku w ramach Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Narew". Na rozkaz kapitana pilota Hrabkiewicza Leopolda, latał z różnymi załogami przy przebazowaniach eskadry na stanowisku strzelca samolotowego, ponieważ nie zawsze rzuty kołowe nadążały za eskadrą. W dniu 17 września wylądował na lotnisku w Lidzie i na skutek postrzelenia, samolot przy lądowaniu został rozbity. W tym samym dniu, z kapralem pilotem Sawaśko na samolocie PWS-26, polecieli do Łotwy i wylądowali na lotnisku w Dyneburg (Dźwińsk) i tam był internowany, pracując ochotniczo w leśnictwie, a później w przemyśle.
   Od 2 września 1940 roku przebywał w obozie internowanych na terenie Sowietów w Juchnowie, a następnie na półwyspie Kola poza kręgiem polarnym, gdzie pracował przy rozładunku okrętów na redzie z zaopatrzeniem dla wojsk sowieckich. Wstąpił ochotniczo 2 września 1941 roku do organizującego się Wojska Polskiego i został przydzielony do Zgrupowania Lotników i Marynarzy, przy 6 Dywizji Piechoty w miejscowości Kołtubanka koło Buzułuk, gdzie znajdowało się Dowództwo Polskich Sił Zbrojnych na terenie sowieckim. Stan Zgrupowania Lotników składał się - jeden oficer łącznikowy, trzech podoficerów pilotów i piętnastu podoficerów mechaników różnych specjalnośc
   Na przydzielonym samolocie, typu R-5. Zgrupowanie Lotników zostało przeszkolone na lotnisku Tockoje koło Kujbyszewa. 1 stycznia 1942 roku został awansowany do stopnia plutonowego. Po przebazowaniu 6 Dywizji Piechoty w rejon Samarkandy, w okresie od 1 lutego do 31 lipca, ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy przy 6 Dywizji Piechoty w miejscowości Szachiriziabs w stopniu sierżanta podchorążego i powrócił do Zgrupowania Lotniczego. Z końcem sierpnia był ewakuowany przez Krasnowodz - Morze Kaspijskie i Persję do Iraku, miejscowości Mosul na pustyni. Było to miejsce koncentracji i reorganizacji n Korpusu Polskich Sił Zbrojnych na terenie ZSRR - Buskiego i Środkowego Wschodu. W listopadzie, wraz ze Zgrupowaniem Lotników i Marynarzy został skierowany drogą morską przez Basra - Karaczi - Bombaj - poprzez Ocean Indyjski do portu Durban w Południowej Afryce. 28 lutego 1943 roku, był załadowany na okręt "Empress of Canada". Z dwutysięcznej grupy pasażerów było około dwieście pięćdziesiąt żołnierzy i oficerów polskich oraz siedemdziesiąt kobiet Pomocniczej Służby Kobiet (PSK). W dniu 13 marca, okręt bez eskorty został storpedowany i zatopiony na wysokości równika na Oceanie Atlantyckim. Straty wyniosły ogółem ponad tysiąc osób, w tym dwudziestu czterech Polaków i jedna Polka. Największe straty uczyniły rekiny. Po trzech dobach pobytu na sprzęcie ratowniczym, rozbitków uratowały trzy okręty brytyjskiej marynarki wojennej. Rozbitków wyleczono z ran w porcie Freetown i w dniu 9 kwietnia na okręcie "Maurytania" bez eskorty przybył do Wielkiej Brytanii i został skierowany do Bazy Blackpool, gdzie otrzymał numer służbowy RAF P-705663.
   Został przeniesiony 10 czerwca 1943 roku na Stację EAF Hucknall. Ochotniczo zgłosił się do służby w personelu latającym i 9 września na Stacji RAF Brighton rozpoczął kurs teoretyczny dla kandydatów na personel latający (ITW). Wyszkolenie wstępne pilotażu rozpoczął 28 marca 1944 roku i ukończył podstawowe wyszkolenie 5 grudnia. Następnego dnia rozpoczął: końcowe wyszkolenie wól Jednostce Wyszkolenia Bojowego (OTU) i 21 marca 1945 roku był wcielony do 308 dywizjonu myśliwskiego, 1 stycznia był promowany podporucznikiem. Zawarł związek małżeński 22 sierpnia. Wylatał około 600 godzin. Wykonał 45 lotów bojowych w 87 godzinach nad Francją, Belgią, Holandią i Niemcami. Po zakończeniu działań wojennych,był z 308 dywizjonem w siłach okupacyjnych w Niemczech, na lotnisku Alhorn do grudnia 1946 roku. Powrócił do Wielkiej Brytanii i 15 czerwca 1947 roku powrócił do Polski z żoną i synkiem.
   Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym, Medalem "Za Udział w Wojnie Obronnej 1939", Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Złotym Medalem "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny", dwukrotnie Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju", Odznaką Grunwaldzką, 1939-45 Star, France Germany Star i War Medalem. Ukończył w Bygoszczy Technikum Ekonomiczne w 1962 roku. W okresie od 1947 do 1959 roku, pracował w przemyśle lotniczym. 12 października 1978 roku został awansowany do stopnia porucznika rezerwy.