Encyklopedia. Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Mieczysław Jasiński, Poznań 1993

Andrzej Niewiara

   Urodził się 10 listopada 1917 roku w Jelczy, pow. Miechów. Szkołę powszechną ukończył w 1934 roku. W tym samym roku wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy i ukończył szkołę w 1937 roku jako mechanik samolotowy. Został przydzielony do l Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony do eskadry treningowej na kurs pilotażu. Po ukończonych kursach został skierowany do 141 eskadry myśliwskiej.
    Brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 roku w ramach "Brygady Pościgowej". W kluczu porucznika pilota A. Gabszewicza, zestrzelił razem z nim pierwszy samolot niemiecki "Heinkel" He-111 o godzinie 6.45. Był to pierwszy samolot zestrzelony przez "Brygadę Pościgową". We wrześniu zestrzelił jeszcze jeden samolot "Dornier" Do-17. W walce powietrznej 6 września został zestrzelony pod Żychlinem. Dołączył do eskadry dopiero na Wołyniu w miejscowości Młynów. Przekroczył granicę rumuńską 18 września.
   Przedostał się do Francji i walczył w 1/145 dywizjonie myśliwskim. Po upadku Francji był ewakuowany do Wielkiej Brytanii, przybywając tam 17 lipca 1940 roku. Przeszedł krótkie przeszkolenie w 55 Jednostce Wyszkolenia Bojowego (OTU) i 18 kwietnia 1941 roku był wcielony do 315 dywizjonu myśliwskiego. 9 sierpnia zestrzelił samolot niemiecki w locie bojowym w rejonie Boulogne, niestety sam został zestrzelony i zginął.
   Został odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym i francuskim Croix de Guerre. Dalsze szczegóły zestrzelenia można znaleźć w rozkazie Ministerstwa Lotnictwa Brytyjskiego Nr P-361224/41.
   Zginął w samolocie "Spitfire" IIB nr P-8696, z lotniska Northolt. Jest pochowany na cmentarzu w Boulogne Sur Mer, Francja. Grób nr 280 (S), działka 11, rząd A.